A painterly night sky with two glowing moons, numerous stars, and layered, swirling clouds in blue and gold hues.

## معنای واژه «سماء» - «سماء» در عربی از ریشه «سمو» به معنی بلندی است؛ هر چیزی که بالای سر ما باشد می‌تواند «سماء» نامیده شود. - در قرآن گاهی منظور فقط جهت بالا است، مثل شاخه‌های درختی که «به آسمان» کشیده شده‌اند (ابراهیم ۲۴). ## انواع آسمان در قرآن - آسمان به معنای جوّ و محل باران: در آیاتی که می‌گوید «از آسمان آب نازل کردیم»، منظور همان فضای بالای سر ما و ابرهاست. - آسمان به معنای محل خورشید، ماه و ستارگان: مثل آیه‌ای که می‌فرماید در آسمان برج‌ها و چراغ روشن (خورشید) و ماه نورانی قرار داده شد (فرقان ۶۱). - آسمان به معنای جهان غیب و جای فرشتگان و تقدیر امور: گاهی آسمان جایی معرفی می‌شود که فرمان‌ها و روزی انسان‌ها از آنجا «نازل» می‌شود (ذاریات ۲۲، سجده ۵). ## هفت آسمان - قرآن بارها از «هفت آسمان» نام می‌برد؛ یعنی جهان بالا فقط یک لایه نیست، بلکه چند مرتبه و طبقه دارد (ملک ۳، بقره ۲۹). - مفسران گفته‌اند این «هفت آسمان» می‌تواند نشانه کثرت و مراتب مختلف عالم بالا باشد، نه لزوماً هفت آسمان به شکل آسمان آبی که ما می‌بینیم. ## ویژگی‌های آسمان در قرآن - آسمان «برافراشته بدون ستون‌های دیدنی» معرفی شده؛ یعنی نظامی محکم و منظم دارد، اما تکیه‌گاه ظاهری مثل ستون ندارد (رعد ۲). - از آسمان به عنوان «سقف محفوظ» یاد شده؛ یعنی لایه‌ای که از زمین و ساکنانش محافظت می‌کند (انبیاء ۳۲). - آسمان با «چراغ‌ها» (ستارگان) آراسته شده و هم زیبایی دارد و هم نقش هدایت و حفاظت در شب را ایفا می‌کند (فصلت ۱۲، صافات ۶–۱۰). ## آسمان در معنای معنوی - گاهی «آسمان» اشاره به مقام قرب الهی و بهشت دارد؛ مثلاً جایی که روزی انسان و آنچه وعده داده شده (بهشت) در آسمان معرفی می‌شود (ذاریات ۲۲). - در برخی آیات، نگاه و See more