A narrow alleyway with light brown stone buildings and arched doorways, featuring cracked plaster walls, a stone-paved path, and scattered piles of rocks. Fabric shades hang overhead, leading to a mural of an old town at the far end.
در ادامه یک کانسپت طراحی برای بازآفرینی شهری «کوچه قهر و آشتی» ارائه میدهم که هم هویت تاریخی کوچههای قدیمی را حفظ میکند و هم روایت فرسودگی، تخریب با بیل مکانیکی و نوسازی را در قالب یک تجربه فضایی و معمارانه نمایش میدهد: --- 🎨 کانسپت: «روایت یک کوچه» ایده اصلی تبدیل کوچه به یک مسیر تجربی است؛ مسیری که بازدیدکننده هنگام عبور از آن، سه دوره را تجربه کند: 1. بافت قدیم و اصیل 2. فرسودگی و تکدّر بافت 3. تخریب و بازآفرینی این کوچه مانند یک موزه خطی (Linear Museum) عمل میکند. --- 🔶 ۱. ورودی کوچه – مرحله «آشتی» (بافت قدیم) ویژگیها: دیوارهای کاهگلی بازسازیشده با تناسبات معماری بومی ساباط کوچک یا طاقنما برای ایجاد حس تنگی و نزدیکی نیمکتهای سنگی قدیمی نورپردازی گرم و کمارتفاع کوبه درهای قدیمی (زنانه/مردانه) بهعنوان عنصر نوستالژی بافت سنگفرش قدیمی با خط تقارن مرکزی هدف: یادآوری دوران زندگی، صمیمیت و هویت محلهای. --- 🔶 ۲. بخش میانی – مرحله «قهر» (فرسودگی و ترکها) در این بخش، کوچه بهتدریج حس پیری، فرسودگی و ترک خوردگی را منتقل میکند. ایدههای طراحی: دیوارها با مصالح مستهلک (تقلیدی) مانند آجرهای لبپریده یا اندود ترکخورده گرافیک محیطی شامل تصویرسازیهای محلهی قدیم روی دیوارهای کهنه استفاده از سایهاندازهای پارهمانند برای القای فرسودگی کفسازی نامنظمتر با سنگفرشهای متفاوت (بدون ایجاد ناایمنی) کاشت گیاهان خودرو و مقاوم مانند “پنجهگربه”، “پیچک خشک”، علف خشک هدف: نشان دادن روایتی از رهاشدگی و فاصله گرفتن اهالی؛ استعارهای از «قهر». --- 🔶 ۳. بخش پایانی – مرحله «تخریب و نوسازی» در انتهای کوچه، به فضایی میرسیم که نمایشی هنری از تخریب با بیل مکانیکی ارائه میدهد، اما نه See more
