فریب چهرههای آراسته و به ظاهر معصومشان را مخور؛ برخی نه در پِیِ بودن، که در اندیشهی چیرهشدناند. تا زمانی که تو را استوار و پابرجا ببینند، با احتیاطی حسابشده گردت میچرخند؛ اما کافیست تَرَکِ کوچکی در قامتِ استقامتت بیفتد، آنگاه خنجرِ آغشته به زهرشان را بیرحمانه و تا منتهای توان در عمیقترین لایههای قلبت فرو میبرند؛ و حقیقتِ پنهانشان آشکار میشود: قدرت، برای آنان نه ابزارِ حفاظت، که مجوزِ ضربهزدن است. اعتماد اگر بیمحابا نثار شود، نه پیوند میسازد و نه امنیت؛ تنها راه را برای ویرانی هموار میکند. پس میان خویش و دیگران حدی روشن بگذار؛ نه از سرِ بیاعتمادی، بلکه از فهمِ ماهیتِ انسان. و در این میانه، به یاد داشته باش: آنکس که بیش از همه شایستهی مهر توست، خودِ تویی. See more